Unutmadım, unutamam,
Kara sevdam merak etme.
Yaşamaksa, yaşadım lakin
Canımın çoğu kaldı sende!


Gittim… Senin ve sevginin olmadığı neresi varsa oraya… Görmemek iyi geliyor, göz görmeyince gönül katlanıyor. Yani alıştım, alışıyorum… Ama unutmayı çıkardım hayatımdan, unutmaya çalıştıkça daha çok hatırladığım oluyorsun. Anladım ki unutamam!
O günden sonra yaşadım, yaşamak böyle oluyorsa eğer… Daha cansız, daha hissiz… Ama daha sakin, daha huzurlu…


Pişman mıyım asla!
Güzelleştim yasla!
Sevmedim mi? Sevdim evet
Senden sonra ihtirasla!


Seni geride bırakmaktan hiç pişman olmadım. Çünkü sen, beni, seni sevdiğim için çoktan pişman etmiştin. Yas’ın, sevginden daha az acıtıyordu. İçimde kaldı öylece işte… Başka yüreklere aktım, usulca, yas’ınla… Çokta sevdim senden sonra ama seni sevdiğim gibi olmadı hiç biri… Mutlu olsun, mutlu ettim… Ama… Hani şu ama’sı var ya… Olmadı senin gibi, yaşanmadı… Ne acısı, ne de sevgisi benzemedi sana olana…


Ama benim ciğerim yanar,
Ten oyalanır, can kanar.
İki gözüm iki çeşme,
Haberin yok içerime içerime akar!


Alışsam da içimde bir yerler hala yanar… Ten gülse de, canımdaki yaran kanar… Bazen ağlarım usul usul ansızın… Mutlu olsam da, yarım kalan sevdam batar gözüme. Yaşlar yağmur damlası olur içimde. Yıkadıkça yıkar, tuz basar yarama… Kabuk tutar sonra… Ben kendi başıma kanatır, kendi başıma iyileştirir oldum zamanla…


Unutmadım, unutamam,
Kara sevdam merak etme.
Yaşamaksa, yaşadım lakin
Canımın çoğu kaldı sende!

Senin bilmene, duymana, görmene gerek yok… Unutmayışım kendime, alışmam kendime… Şu an ki mutluluğum kendime… Ben öğrendim hayatımda senin yerin olmadığını, şimdi sıra sende… Bende yokum senin gibi kara sevdam… Sende bıraktıklarım senin olsun… Ben yaşarım böyle de!!!


Kalsaydın yokluğunla yok olmazdı bu şehir
Kaçmakla mutluluklar bulunmuyor bunu bil
Yaprak kıpırdamıyor, yüreğim öyle susmuş
Sana bana sevgimize, olanlar olmuş...